Due to having spring and autumn genotypes and adaptation to weather conditions, rapeseed is considered as a point hope to provide edible oil of country. Two separate experiments were set up as split-plot in a RCBD design with three replications in two fall and winter seasons during two years (2014-2015 and 2015-2016) at the research field of Seed and Plant Improvement Institute to investigate the effect of sowing season and date on the quantitative and qualitative yields of rapeseed genotypes in Karaj, Iran. In this study, the main plots were sowing dates (7, 17, and 27 October in fall sowing and 9 and 19 February, and 1 March in winter sowings) and sub-plots consisted of genotypes (RGS003, Dalgan, Zabol10, Hyola401, and Hyola4815). Rapeseed genotypes grain and oil yields were 4330 and 1840 kg ha-1 in fall sowing, respectively, while these traits were decreased 43.3 and 46.6% respectively, when rapeseed genotypes were planted in winter season. The highest grain and oil yields (5033 and 2202 kg ha-1) belonged to 7 October sowing date in fall sowing, while 9 February had the highest grain and oil yields (2996 and 1248 kg ha-1) in winter sowing. In general, the Dalgan genotype is recommended for cultivation due to suitable agronomic traits such as number of silique per plant, number of grain per silique, silique length, 1000-grain weight, as well as high grain and oil yields in cold temperate regions with arid and semi-arid climates such as Karaj, Iran.

1Pulses form stable dietary components for majority of population across the world. Different people consume pulses in different ways like Uncooked, Soaked, and cooked or only cooked without soaking. All these processing techniques lead to changes in the nutritional value of the pulses. Studies have also reported that in addition to nutritional components like Proteins, Carbohydrates, and fats, pulses also contain anti-nutritional components like Lectins, Tannins, and Polyphenols that greatly interfere with digestion of pulses in the human intestine. Hence in the current study a comprehensive review is being compiled to evaluate the nutritional and antinutritional aspects of pulses and effect of processing methods on invitro protein and starch digestibility of the pulses.

این رقم جزو نخستین رقم های اصلاح شده دو صفر است که با نام اولیه سرز Seres در زمستان سال 1368 از دانشگاه گوتینگن آلمان دریافت گردید و نخستین بار در آزمایش های مقایسه ارقام در کرج گنجانده شد (احمدی، 1374 و 1371) این رقم از سال 1370 در آزمایش های مدت دار منطقه ای و نیز بررسی های ناحیه ای وارد گردید و بررسی های مربوط به آن مدت پنج سال در مراکز و ایستگاه های تحقیقاتی کرج، همدان، ارومیه، مشهد و کرمانشاه انجام پذیرفت. کشت آزمایش ها در کلیه مناطق عموما در هفته آخر شهریور ماه هر سال انجام شد. میانگین عملکرد دانه رقم زرگل در آزمایش های چند ساله کرج، همدان، ارومیه، مشهد به ترتیب 3034، 2263، 3865، 2737 کیلوگرم در هکتار تعیین گردید (جدول 1) آزمایش های چندین ساله به عمل آمده در نقاط مختلف کشور به وضوح ثابت کرده است که این رقم از مقاومت خوبی در برابر سرما برخوردار است و در صورت از دست دادن برگ ها بر اثر سرمای زمستان، قادر به احیا خود بعد از یخبندان بوده و با آغاز رشد مجدد برگ های جدید تولید می کند و این رقم همچنین از عملکرد دانه عالی و نیز ثبات عملکرد در شرایط اقلیمی متفاوت برخوردار است.

زمینه مطالعاتی: امروزه اهمیت استفاده از ریز جلبک ها از نظر قابلیت آنها در تولید ویتامین ها، پروتئین ها، اسیدهای چرب غیر اشباع و انواع آنتی اکسیدان ها روز به روز در حال افزایش است. لذا با توجه به اینکه یکی از مهمترین اهداف کارشناسان تغذیه معرفی و شناسایی مکمل های خوراکی ارزشمند مورد استفاده در خوراک دام است و از طرفی محدودیت منابع آب و خاک به دلیل تغییر اقلیم بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است؛ لذا معرفی مکمل های ارزشمند از نظر تغذیه ای کار چندان راحتی نیست. هدف: بنظر می رسد با توجه به اینکه گونه های ریزجلبکی آیزوکرایسیس گالبانا و نانوکلروپسیس اکولاتا در محیط آبی شور و زمین های غیر زراعی قادر به رشد کردن و تولید ترکیبات ارزشمند پروتئینی واسیدهای چرب هستند. لذا کشت این دوگونه در محیط های کشت مختلف به منظور تولید زیتوده با چربی و پروتئین بالا و الگوی اسیدهای چرب غیر اشباع مناسب جهت مصرف در خوراک دام مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: به منظور بررسی تاثیر محیط کشت بر تولید زیتوده، چربی و پروتئین و الگوی اسیدهای چرب از محیط کشت والنه با ترکیبات متفاوت مواد معدنی و ویتامینی استفاده شد. و ریز جلبک های برداشت شده از نظر زیتوده، چربی، پروتئین، الگوی اسیدهای چرب مورد بررسی قرار گرفتند. نتیجه گیری: محیط والنه تغییر یافته توانست پروتئین، چربی، ایکوزاپنتانوئیک اسید، دکوزاهگزانوئیک اسید و نسبت اسیدهای چرب امگا3 به امگا6 را در آیزوکرایسیس گالبانا و نانوکلروپسیس اکولاتا افزایش دهد. علاوه بر این، تولید زیست توده و راندمان تولید زیست توده نیز افزایش یافت.نتیجه گیری نهایی: محیط کشت تغییر یافته والنه بر تولید ترکیبات ارزشمند ریز جلبک های آیزوکرایسیس گالبانا و نانوکلروپسیس اکولاتا تاثیر زیادی دارد

هدف اصلی این مطالعه تعیین اثر تیمار حرارتی چوب صنوبر دلتوئیدس با روغن کلزا، بر روی ثبات ابعادی آن بود. برای این منظور، نمونه های بدون عیب از برون چوب صنوبر دلتوئیدس با ابعاد 2×2×2 سانتی متر تهیه شدند. تیمار حرارتی نمونه های صنوبر با استفاده از دایجستر محتوی روغن کلزا در دماهای 180، 200 و 220 درجه سانتی گراد و دو زمان 2 و 4 ساعت انجام پذیرفت. تغییرات وزن و حجم نمونه ها در اثر تیمار حرارتی در روغن اندازه گیری شد. نمونه های تیمار حرارتی شده و تیمار حرارتی نشده (شاهد) برای مدت 5 روز در آب غوطه ور شدند، سپس میزان جذب آب و تغییرات ابعادی آن ها اندازه گیری شد. وزن نمونه های تیمار حرارتی شده، افزایش و حجم آن ها کاهش یافت. بین کاهش حجم نمونه ها و افزایش زمان و دمای تیمار رابطه خطی برقرار بود. تیمار حرارتی با روغن کلزا سبب بهبود ثبات ابعاد چوب صنوبر شد. با افزایش دما و زمان تیمار، اثر ضدواکشیدگی (ASE) افزایش یافت، به طوری که در دمای 220 درجه سانتی گراد و زمان 4 ساعت، میزان ASE،69  درصد بود. جذب آب نمونه های تیمار حرارتی شده کاهش یافت، به طوری که جذب آب نمونه های تیمار شده در دمای 220 درجه سانتی گراد و زمان 4 ساعت، 135.7 درصد کم تر از نمونه های شاهد بود.

This experiment was designed to survey the nutritive value and estimate protected-protein level of Protanomix as a new protein source and compare it with soybean meal. Protanomix is a brown powder by separating the precipitate produced from the reaction of tannin with corn-steep liquor. Crude protein (CP) and metabolizable energy (ME) in this protein source is nearly similar to soybean meal, and more than 80% of its protein content is insoluble. In this study, potential of in vitro gas production in Protanomix was significantly (P˂0.001) lower than the control treatment (soybean meal); however, substitution of soybean meal at different levels of Protanomix in experimental diets did not lead to significant changes in gas production parameters (P˃0.05). Comparing Protanomix with soybean meal (control) showed that in vitro truly degraded dry matter (IVTDDM), estimated metabilizable energy (ME) and pH were similar (P˃0.05). However, short chain fatty acids (SCFA), apparently in vitro organic matter digestibility (IVOMAD) and ammonia nitrogen (N-NH3) were significantly higher in soybean meal (P˂0.01) than Protanomix, while partitioning factor (PF), microbial protein synthesis (MPS) and efficiency of microbial protein synthesis (EMPS) were greater in Protanomix than soybean meal (P˂0.05). Nonetheless, when soybean meal was substituted with different levels of Protanomix in the experimental diets, only concentration of ammonia nitrogen (N-NH3) was significantly decreased (P˂0.001).

به منظور بررسی پایداری عملکرد دانه لاین های امیدبخش کلزا در شرایط مختلف محیطی، سیزده ژنوتیپ بهاره کلزا در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و در چهار مکان (کرج، ساری، گرگان و زابل) طی دو سال زراعی (96-1394) ارزیابی شدند. تجزیه واریانس ساده نشان داد که بین ارقام از لحاظ عملکرد دانه اختلاف معنی داری در سطح احتمال 1% وجود دارد که بیانگر وجود تنوع ژنتیکی کافی بین تیمارهاست. در تجزیه واریانس مرکب، اثرات سال، مکان، سال×مکان و ژنوتیپ×مکان نیز در سطح احتمال 1 درصد معنی دار بود. مقایسه میانگین عملکرد دانه نشان داد که ژنوتیپ های Simba، L104 وRGS003 بیشترین عملکرد دانه را به ترتیب 3105، 3058، 3032 کیلوگرم در هکتار تولید کردند. برای تجزیه پایداری از روش های مختلف پایداری شامل روش های تک متغیره و رگرسیونی (جمعا 12 روش) استفاده شد. براساس تلفیق نتایج این روش ها، سه ژنوتیپ Simba، L104 وRGS003 پایدار و پرمحصول شناخته شدند. برای مطالعات تکمیلی توصیه می شود که از این ارقام پایدار و پرمحصول در اجرای آزمایش های تحقیقی-تطبیقی در مناطق هدف در شرایط زارعان استفاده شود.

به منظور ارزیابی اثرات مدیریت کود نیتروژن در مرحله جوانه زرد به عنوان یکی از مراحل مهم گلدهی بر عملکرد دانه کلزا با بهره گیری از شاخص تغذیه نیتروژن (نسبت غلظت نیتروژن در گیاه به حالت مطلوب آن)، آزمایشی به صورت آشیانه ای و در قالب طرح کاملا تصادفی در 15 مزرعه منتخب شهرستان گرگان که در سه سطح مدیریت خوب، متوسط و ضعیف طبقه بندی شده بودند، در سال زراعی 89 ـ 1388 انجام شد. در طول این مطالعه، با هدف کمی سازی مدیریت زراعی، پرسشنامه هایی نیز با کمک کشاورزان تکمیل شد. بر اساس نتایج به دست آمده، سطوح مدیریت مورد بررسی از نظر شاخص تغذیه نیتروژن دارای تفاوت معنی دار (P<0.01) بودند. در این آزمایش با وجود آنکه مقادیر شاخص تغذیه نیتروژن در مزارع با سطح مدیریت خوب بالاتر از دیگر سطوح مدیریت بود، اما در طول فصل رشد و در هر سه سطح مدیریت، میزان این شاخص کمتر از یک اندازه گیری شد، که نشان دهنده محدودیت در رشد و عملکرد گیاه به دلیل کمبود نیتروژن است. بین شاخص تغذیه نیتروژن در مرحله جوانه زرد با عملکرد دانه نیز همبستگی مثبت و معنی دار (P<0.05) وجود داشت که اهمیت دسترسی به منابع نیتروژن در مرحله جوانه زرد را تایید می کند.